احياي قانون ساماندهي مد ولباس با نمايشگاه مانتو

به رغم تبليغات گسترده، نمايشگاهي كه قرار بود 100 مدل مانتو ارائه كند، فاقد خلاقيت و نوآوري در طرح ها و الگوها بود

نويسنده: كتايون مصري

اولين نمايشگاه مد و مانتو در حالي به روز پاياني رسيده است كه هنوز هيچ برنامه اي براي توليد طرح هاي ارائه شده وجود ندارد و ارائه الگوهاي محدود و نه چندان جديد مانتو، اهميت نمايشگاه را در حد يك مركز خريد عمومي تنزل داده است.
اولين نمايشگاه مد و مانتو در فرهنگسراي نياوران تهران طي 4 روز اخير تلاشي براي زنده كردن قانون ساماندهي مد و لباس بود؛ نمايشگاهي كه حتي در روزهاي باراني هفته با استقبال زيادي از سوي توليدكنندگان و مردم رو به رو شد، اما بضاعت ناچيز نمايشگاه در ارائه طرح هاي جديد عمومي ترين پوشاك بانوان كشور، يعني مانتو نتوانست رضايت همه بازديدكنندگان را جلب كند.
اين را برخي طراحان، دانشجويان رشته طراحي لباس، توليدكنندگان وحتي مصرف كنندگان مي گويند، اما همه اينها به معني بي اهميتي نمايشگاه نيست.

سيد محمدعلي بصير، خود را توليدكننده پوشاك زنانه معرفي مي کند و مي گويد: تعداد طرح هايي كه بتواند به توليد برسد، ناچيز است و توليد بعضي مدل ها ريسك بالايي به همراه دارد.
وي در عين حال از اين اقدام دفاع مي كند و مي گويد: همين كه نمايشگاهي فقط براي مانتو برگزار شده و از زرق و برق ساير نمايشگاه ها و شوهاي لباس به دور است، اقدام موثري است تا فكري به حال بازار بدون متولي مانتو بشود، چرا كه اين لباس فراگيرترين بازار را دارد و تقاضا براي آن بسيار بالاست.

سالني شيك، مدل هاي نو با رنگ هاي مرده
نمايشگاه مد و مانتو به رغم حجم اخبار و تبليغاتش، آنقدر كوچك است كه 20 دقيقه براي بازديد از تمام قسمت هاي آن كافي است. ورودي سالن اصلي پر از غرفه هاي كوچكي است كه توليدكنندگان مانتو در بازار كشور، بهترين و جديدترين مانتوها را نمايش داده اند؛ مانتوهايي كه بارها در ويترين مغازه هاي شهر ديده شده اند.
سمايي، يكي از غرفه داران مي گويد: ما بهترين طرح هاي توليدي را به وزارت ارشاد فرستاديم و از ما دعوت شد تا به طور رايگان غرفه داشته باشيم و مدل ها را عرضه كنيم. او در پاسخ به اين كه آيا مدل جديدي هم در اين نمايشگاه ارائه شده، اضافه مي كند: ما مدل جديدي نداشته ايم، متاسفانه تقاضا براي خريد بالاست اما هيچ امكاناتي براي پرو مانتوها نداريم و اين باعث مي شود مردم بپرسند چرا اصلادر اين نمايشگاه شركت كرده ايم.
از ورودي غرفه ها كه مي گذريم، سالن اصلي نمايشگاه شباهتي با غرفه ها ندارد، سالني شيك در 3 طبقه با 110 مدل جديد مانتو كه نام طراحان آن كنار هر مانتو نوشته شده است. مدل ها همگي به تاييد وزارت ارشاد رسيده و براي توليد و ارسال به بازار آماده است، اما چگونه؟ كسي نمي داند. آنها كه دوخت و دوز مي دانند در اين سالن دوربين به دست در پي شكار الگوهاي جديد مانتو هستند و آنهايي كه نمي دانند در بين مانكن هاي بي سر پرسه مي زنند، بدون اين كه نشاني از طراح در اختيار داشته باشند. گويا اينجا همه چيز فقط براي تماشا است.
يكي از متصديان نظرسنجي مي گويد:هنوز نتايج ميزان رضايت بازديدكنندگان از نمايشگاه مشخص نيست، چون فرم هاي نظرخواهي بررسي نشده است، اما استقبال آنقدر زياد بوده كه دفترچه نام و نشاني طراحان مدل ها در يك روز تمام شد و در حال حاضر چيزي براي معرفي و نشاني طراحان در اختيار نداريم تا بازديدكنندگان را بيشتر راهنمايي كنيم.

نور نامناسب سالن، نبود تنوع به اندازه كافي در مدل مانتوها، رنگ هاي تيره و حضور طراحان محدود لباس در اين نمايشگاه ميزان توقع از آن را بشدت پايين مي آورد، هرچند بودجه وزارت ارشاد براي برگزاري اين نمايشگاه به طور شفاف بيان نشده، اما فقر امكانات در سالن اصلي و فضاي نمايشگاه گواهي مي دهد كه اولين نمايشگاه مد با كمترين بودجه برگزار شده است. با اين حال وقتي فاطمه رهبر، نايب رئيس كميسيون فرهنگي مجلس خبر مي دهد امسال بودجه يك ميليارد توماني براي اجراي قانون ساماندهي لباس در نظر گرفته شده كه اين نمايشگاه اولين قدم در اجرايي شدن اين قانون است، فقر امكانات و محدوديت مدل ها قابل توجيه نيست.

جاي خالي صنعتگران در نمايشگاه مانتو
در سال هاي اخير بارها نيروي انتظامي به برخورد با توليدكنندگان مانتو كه مدل هاي غيراسلامي به بازار عرضه كنند هشدار داده است. نمايشگاه مد و مانتو براي اولين بار پر از الگوهايي است كه به تاييد وزارت ارشاد رسيده و براي توليد مناسب تشخيص داده شده، در حالي كه چرخه توليد اين الگوها معيوب به حال خود رها شده است و جايي براي نمايندگان وزارت صنايع وجود ندارد.
كريم آستاني، توليدكننده اي است كه از ضرورت حمايت مالي توليدكنندگان و وصل شدن آنها به طراحان در اين نمايشگاه مي گويد و اضافه مي كند: هرچند نمايشگاه ميزگردي و جلساتي براي آشنايي توليدكنندگان و طراحان دارد، اما قابليت آن بسيار اندك است، چرا كه من به عنوان توليدكننده انتظار دارم در اين نمايشگاه با بهترين طراحان آشنا شوم و با حمايت وزارت صنايع و اتحاديه پوشاك زمينه بستن قرارداد فراهم شود.ابوالقاسم شيرازي، رئيس اتحاديه پوشاك صنعت پوشاك هم مي گويد: در ايران قابليت هاي زيادي دارد كه اگر حمايت شود، مي تواند يكي از اشتغالزاترين صنايع باشد. نمايشگاه هاي مد جايي هستند كه صنعت پوشاك مي تواند توانمندي هاي خود را عرضه كند.
او مي افزايد: با توجه به ظرفيت هاي بالقوه اي كه صنعت پوشاك ايران دارد و با كمك طراحان در صورت ادامه اين نمايشگاه ها مي توانيم ظرف 3 سال صنعت پوشاك را به جايي برسانيم كه ديگر شاهد خريد لباس هاي خارجي از سوي مردم نباشيم.
شيرازي تاکيد مي کند: با كمك دولت و با پيوند خوردن طراح ها و توليدكنندگان مي شود در پوشاك ايراني عناصر هويت اسلامي و ايراني را لحاظ كرد. به عقيده او ،اگر دولت مساعدت هاي لازم را به عمل بياورد، توليدكنندگان پوشاك نيز مي توانند كالاي خود را با كيفيت بالا، بهره وري بالاو قيمت مناسب عرضه كنند.
رئيس اتحاديه كشوري پوشاك به نقطه قوت ديگر اين نمايشگاه اشاره مي کند و مي گويد: اين نمايشگاه فرصتي شد براي پيوند بين طراحان و توليدكنندگان و سعي كرده ايم بين توليدكننده و طراح اعتماد متقابل به وجود آوريم.
هرچند نمايشگاه امسال براي نخستين بار شاهد ورود اتحاديه پوشاك كشور و تمايل به تجاري شدن طرح هاست، اما بسياري از طراحان هنگام بازديد از نمايشگاه گله مندند كه جاي برخي بهترين طراحان در اين نمايشگاه خالي است و بعضي الگوها تازگي كافي را ندارد كه اين ظرفيت پايين طراحي لباس را در كشور نشان مي دهد. عده اي از بازديدكنندگان خواهان برگزاري نمايشگاه هاي دائمي مانتو هستند وگروهي برسرمايه گذاري بيشتر وحضور پررنگ تر مسوولان براي توليد انبوه برخي مدل ها اصرار دارند. به هرحال جلب نظر تمام بازديدكنندگان از سوي اين نمايشگاه محدود، دشوار است، اما شايد با اعتبار يك ميليارد توماني، نمايشگاه هاي لباس از وضعيت تفريح و سرگرمي خارج و به خط توليد برسند.

روزنامه جام جم، شماره 3283 به تاريخ 2/9/90، صفحه 17 (جامعه)