شاگرد محبوب كريستين ديور

ايوسن لوران، اين روزها مجموعه جديدش را ارايه داده، تولد اين زيبايي ها با كه بود؟

نويسنده: هدي ايزدي

اين مهاجر فقير بعدها به پادشاه راهروهاي فشن معروف شد. مرد خيرخواه الجزايري كه از 17 سالگي در روياي زيبايي و ظرافت، قدم به پاريس گذاشت. شهر مد و ظاهر ايده آل. ايوسن لوران، طراح بزرگي بود كه خلاقيت و شجاعت را به لباس هاي زنانه آورده بود، او و همكار ديرينه اش پير برگ، تنها كساني بوده اند كه علاوه بر همه اينها براي كمك هاي خيرخواهانه يونيسف در سراسر دنيا از عرصه مد و لباس فشن پيش قدم مي شدند. لوران به خوبي مي دانست كه از ثروتش چگونه در راه كمك به كودكان بي سرپرست و گرسنه و فقرزدايي بهره ببرد. براي او در كنار تمام خلاقيت هايي كه در زمينه لباس داشت، فعاليت هاي انسان دوستانه از اهميت بالايي برخوردار بود و همين باعث شد كه نام ايوسن لوران در ياد مردم سراسر جهان بماند.

از كريستين ديور تا ايوسن لوران
در همان روزهاي اول زندگي در پاريس، ايوسن لوران، تعدادي از طرح هايش را ز ير بغل زد تا به Michel de Brunhoff، سردبير مجله ووگ (مجله معروف مد و پوشاك كه هنوز هم منتشر مي شود) نشان دهد. اين آغاز روياي لوران جوان بود. سردبير با خوش انصافي، تعدادي از طرح هايش را در مجله چاپ كرد و بعد هم او را به كريستين ديور، معرفي كرد. حالاديگر همه چيز براي لوران آماده بود تا خودي نشان بدهد. او همين كار را هم كرد و درست يك سال بعد از پيوستنش به كريستين ديور، نخستين جايزه را براي پيراهن ميهماني نامتقارني كه طراحي كرده بود، از دبيرخانه بين المللي پشم براي اين سالن به ارمغان آورد. بعد هم به عنوان طراح بخش طراحي زنانه سطح عالي سالن ديور انتخاب شد و در فاصله كمتر از يك سال، اولين مجموعه خود را با نام اين سالن در سال 1958 به نمايش گذاشت. او پيراهن ذوزنقه اي خود را در اين مجموعه معرفي كرد. اين مجموعه باعث موفقيت او شد و باعث شد كه جايزه نيمن ماركوس را در سال 1958 دريافت كند. سن لوران در سال 1960 مجموعه انقلابي خود را خلق كرد كه از تكنيك هاي طراحي زنانه سطح بالابراي تصحيح مدل هاي خياباني استفاده كرده بود. او چند سال بعد به خدمت سربازي رفت و پس از دو سال، با اميدها و آرزوهاي زياد و نقشه هاي مفصلي در سر، از سربازي برگشت و سالن طراحي خود را به همراه پير برگ افتتاح كرد. ايوسن لوران در حال ايوسن لوران شدن بود!

توليدات تازه
حالاديگر وقت انفجار ايده و خلاقيت بود. لوران در سال 1966 بوتيك The Rive Gauche را براي زنان تاسيس كرد و پوشاك مردانه خود را در سال 1974 به آن افزود. مدير عامل شركت او هنوز هم پير برگ بود. در سال 1964 شركت ايوسن لوران نخستين عطر خود را كه مخصوص زنان بود، روانه بازار و عطربازان را مجذوب خود كرد.
سن لوران در سال 1966 براي تئاترها و فيلم ها هم لباس طراحي كرد و يازده سال بعد توانست عطر بسيار محبوب Opium را وارد بازار كند. بله؛ واقعا وقت انفجار ايده و خلاقيت بود. او توانست جايزه انجمن طراحان فشن آمريكا را نيز از آن خود كند و بعد از تمام اين موفقيت هاي جادويي، در سال1982 بيستمين سال فعاليت خود را در پاريس جشن بگيرد.

جايزه هايي براي او
جايزه شواليه لژيون از دست فرانسوا ميتران، رييس جمهور فرانسه، اسكار فشن براي بهترين طراحي لباس، نشان افتخار موزه هنر متروپوليتن نيويورك، نشان افتخار موزه آرميتاژ سن پترزبورگ روسيه، نشان افتخار موزه ويكتوريا و آلبرت لندن و جايزه موفقيت حرفه اي از انجمن طراحان فشن آمريكا از جمله جوايزي بوده اند كه ايوسن لوران با هنر خود به دست آورده است.
در همان دوره نمايشگاه هاي او در سراسر دنيا در حال شكل گيري بود و توليدات و نوآوري هاي لوران دنيا را با سرعت برق و باد طي مي كرد. پكن، پاريس، مسكو، تركيه و… همگي ميزبان مدل هاي خلاقانه او بودند. در اكتبر سال 1998 سن لوران آخرين مجموعه آماده پوشيدن خود را براي مارك The Rive Gauche كه آن را بيش از 30 سال پيش افتتاح كرده بود، به نمايش گذاشت. آلبر الباز، طراح آمريكايي انتخاب شده بود تا جانشين او شود. اما او بر خلاف شايعه ها دوباره به تجارت طراحي لباس زنانه بازگشت و باز هم هر فصل مجموعه طرح هاي خود را در پاريس به نمايش مي گذاشت. سرانجام در ژانويه 2002 اين طراح مد 65 ساله بازنشستگي خود را از دنياي مد اعلام كرد.
او از استادان خود كريستين ديور، بالنسيگا و شنل قدرداني كرد و اظهار كرد كه تصميم او به خاطر اين است كه در اين صنعت بيشتر سود تجاري مورد توجه قرار مي گيرد تا جنبه هنري. او گفت: «من هيچ نقطه مشتركي با اين دنياي جديد فشن ندارم. زيبايي و ظرافت كم شده است و از بين رفته است.»خبر بازنشستگي او 16 روز پيش از نمايش آخرين مجموعه طراحي زنانه او منتشر شد. براي خاتمه اي شايسته به پاس 40 سال فعاليتش در دنياي مد، اين مجموعه نگاهي به كل كارهاي گذشته او داشت. اين نمايش يك ساعت و نيم طول كشيد و 250 مدل به نمايش گذاشته شد كه 40 عدد آنها جديد بود و 100 نمونه از مدل هاي قديمي بود. در انتها ايوسن لوران گريان آخرين تعظيم خود را به دنياي فشن انجام داد.

بدرقه با مد
ايوسن لوران درونمايه هاي قومي و نژادي و محلي را در لباس هاي خود به كار مي برد و همچنين رنگ هاي روشن در تقابل با مشكي از ويژگي هاي لباس هاي او بود. لباس هاي روز او اندكي رنگ و بوي مردانه داشت و لباس هاي شب شيك و مجلل او رنگي از خيال و فانتزي را به چشم بيننده مي زد. در حال حاضر، ايوسن لوران، بيش از 200 نمايندگي رسمي و مادر در سراسر دنيا دارد و در آنها توليداتش اعم از لباس مردانه و زنانه، عطر، كيف و كفش و جواهرات را به طرفدارانش عرضه مي كند.
ايوسن لوران كه در تمام طول زندگي اش، زيبايي را مي پرستيد، پس از ماه ها بيماري در سن 71 سالگي در خانه اش در پاريس درگذشت و خاطره راهروهاي نمايش و تمام پيچ و خم هاي مد را هم با خود برد. در مراسم تدفين ايوسن لوران، بزرگان عرصه مد همانند كنزو، ژيوانشي، كريستين لاكروا، جان گالينو و… و چهره هاي سياسي همچون نيكولاساركوزي، رييس جمهور فرانسه و همسرش كارلابروني، برنادت شيراك، همسر رييس جمهور سابق فرانسه و وزير فرهنگ فرانسه حضور داشتند. در پايان مراسم او، ماريا كالاس، خواننده معروف اپرا كه ايوسن لوران هميشه تحسين كننده او بود، با خواندن آوازي، شاهزاده مد را بدرقه كرد. مثل همه مردمي كه مقابل كليساي سنت روش براي لوران رفته، دست مي زدند.

روزنامه شرق ، شماره 1273 به تاريخ 29/3/90، صفحه 12 (پيشنهاد خريد)