صنعت نساجی در تنگنای تامین مواد اولیه و کمبود نقدینگی


تولیدكنندگان آماده اجرای مرحله دوم قانون هدفمندی یارانهها نیستند
رئیس انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به تأثیرپذیری این صنعت از مرحله نخست اجرای قانون هدفمندی یارانهها معتقد است که صنعت نساجی دارای بخشهای مختلفی است که بنابر نوع فعالیت، میزان مصرف انرژی متفاوتی دارند. تولید هر کیلوگرم نخ نمره 30پنبه حدود 4کیلو وات ساعت برق مصرف میکند این در حالی است که نرخ برق صنعتی کارخانههای ریسندگی نخ پنبه از هر کیلو وات ساعت 12 تومان به 40تومان افزایش یافت و این امر موجب افزایش قیمت نخ شد و در نتیجه قیمت پارچه و پوشاک نیز بالا رفت.
انتظار تولیدکنندگان صنعت نساجی آن بود که در مرحله نخست اجرای قانون هدفمندی یارانهها حداقل قانون به درستی اجرا شده و سهم 30درصدی بخش تولید از درآمدهای ناشی از اجرای این قانون که بعدا با مصوبه مجلس به 20درصد کاهش یافت تخصیص پیدا میکرد تا کمکی به بخش تولید شود اما متأسفانه این قانون در مرحله نخست به درستی اجرا نشد و بخش صنعت بهویژه صنعت نساجی از اجرای این قانون لطمه دید.
مهندس محمد مروجحسینی با اشاره به عمدهترین مشکلات صنایع نساجی در مرحله نخست اجرای این قانون گفت: طی حدود دو سال گذشته صنعت نساجی با معضل اساسی تأمین مواداولیه تولید مواجه بوده است. اعمال تحریمها، مشکلات نقل و انتقال پول، بیبرنامگی و بلاتکلیفی وضعیت ارز مرجع و ارز آزاد، صنعت نساجی را دچار سردرگمی کرده است و تولیدکنندگان نمیدانند چگونه نسبت به سفارش مواداولیه تولید اقدام کنند.
از سوی دیگر تأمین مواداولیه تولید داخل کشور نیز با مشکل مواجه است بهنحوی که اکنون تولیدکنندگان تبعات تحریمهای خارجی بر تأمین مواداولیه تولید را پذیرفتهاند اما با کمال تأسف با تحریمهای داخلی در تأمین مواداولیه مواجه هستند چرا که تأمین مواداولیه از کارخانههای پتروشیمی داخلی، صنایع نساجی را در تنگنا قرار داده است. تولیدکننده محصولات نساجی باید در ابتدای سال میزان و نرخ مواداولیه مورد نیاز را بداند تا نسبت به تأمین و تولید آن برنامهریزی کند اما اکنون تغییرات غیرمنطقی قیمت مواداولیه موجب شده تا با پرداخت 100درصد مبلغ مواداولیه تنها 20درصد کالای مورد درخواست را دریافت کند.
وی افزود: اکنون تأمین مواداولیه به معضل بزرگ صنعت نساجی تبدیل شده است. مصرف سالانه پنبه در این صنعت 180هزار تن است اما میزان تولید داخل آن کمتر از 50هزار تن است. تولیدکنندگان برای تأمین پنبه مورد نیاز از طریق ازبکستان علاوه بر مشکلات نقل و انتقال پول باید 20درصد تعرفه مصوب تحمیل شده توسط وزارت جهادکشاورزی را نیز پرداخت کنند، این در حالی است که کشور ازبکستان به تولیدکنندگان محصولات نساجی این کشور بابت استفاده از پنبه تولید داخل 17درصد تخفیف میدهد که با درنظر گرفتن تعرفه 20درصدی واردات پنبه و تخفیف مذکور، صنعت نساجی کشورمان حتی در رقابت با تولیدکنندگان ازبکستانی 37درصد عقب است.
رئیس انجمن صنایع نساجی ایران تأمین نقدینگی را معضل دیگر تولیدکنندگان در مرحله نخست اجرای این قانون قلمداد کرد و افزود: درصورتی که مشکل مواداولیه این صنعت حل شود مشکل دیگر این صنعت نیز تأمین نقدینگی است. دریافت تسهیلات بانکها با نرخ سود 22درصدی عملا مقدور نیست چرا که هیچ رشته صنعتی 23درصد سود ندارد تا 22 درصد آن را بابت سود تسهیلات به بانکها پرداخت کرده و حتی یک درصد درآمد داشته باشد. با این شرایط اکنون تعداد زیادی از واحدها از سال91 نسبت به کاهش نیروی کار اقدام کردهاند.
مهندس مروج حسینی از عدمآمادگی صنعت نساجی برای اجرای مرحله دوم این قانون خبر داد و تصریح کرد: به جرأت میتوان گفت که اجرای مرحله دوم قانون هدفمندی یارانهها همانند مرحله نخست این قانون پایانی بر فعالیت صنعت نساجی کشور خواهد بود اما درصورتی که اجرای مرحله دوم قانون هدفمندی یارانهها براساس بودجه مصوب مجلس مدنظر قرار گرفته و اعتبارات پیشبینی شده به درستی تخصیص پیدا کند شاید بتوان به ادامه حیات این صنعت امید داشت ولی درصورتی که اجرای این قانون با اعتبارات مدنظر مسئولان دولتی در مرحله دوم تداوم یابد نمیتوان به ادامه کار این صنعت چندان امیدوار بود. صنعت نساجی تنها صنعتی نخواهد بود که با اجرای ناقص مرحله دوم این قانون با مشکل مواجه خواهد شد بلکه صنایع دیگر نیز با تنگناهای جدیدی مواجه خواهند شد.


