اختلاف دستمزد، زنگ هشدار برای سرمایه‌گذاری‌های نساجی ترکیه در مصر

افزایش حداقل دستمزد در ترکیه و تداوم اختلاف سطح حقوق میان کارگران ترکیه و مصر، به یکی از چالش‌های جدید شرکت‌های نساجی ترک فعال در مصر تبدیل شده است. تازه‌ترین نمونه این تنش، اعتصاب کارگران در کارخانه‌های وابسته به شرکت «یشیم تکستیل» در مصر است؛ شرکتی که طی سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در این کشور انجام داده است.

شبکه تولید گسترده در مصر

یشیم تکستیل که برای برندهای جهانی همچون Nike، Under Armour، Tommy Hilfiger و Lacoste تولید می‌کند، از نخستین شرکت‌های بزرگ نساجی ترکیه بود که به مصر ورود کرد. این شرکت تحت عنوان Jade Textile Egypt در سال ۲۰۰۸ نخستین کارخانه خود را در منطقه «بورگ العرب» افتتاح کرد.

در ادامه، در سال ۲۰۰۹ کارخانه‌ای در شهر «العاشر من رمضان» راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۱۸ نیز دومین کارخانه در بورگ العرب و یک واحد تولیدی در اسماعیلیه به بهره‌برداری رسید. طی سال‌های بعد، دو کارخانه دیگر نیز به این مجموعه افزوده شد و امروز هزاران کارگر در تأسیسات این شرکت در مصر مشغول به کار هستند.

همچنین بخوانید: مصر همچنان ستاره صادرات نساجی ترکیه در سال ۲۰۲۵

افزایش دستمزد در ترکیه، جرقه اعتراض در مصر

با افزایش حداقل دستمزد در ترکیه به حدود ۶۵۵ دلار در ابتدای سال ۲۰۲۶، مقایسه دستمزدها میان کارگران دو کشور شدت گرفت. گزارش‌ها حاکی از آن است که افزایش حقوق در کارخانه‌های مصر حدود ۸۰۰ پوند مصر بوده و میانگین دریافتی کارگران به حدود ۶,۵۰۰ پوند مصر رسیده است.

کارگران خواستار افزایش حقوق تا سطح حداقل ۱۰,۰۰۰ پوند مصر شدند و در همین راستا، حدود ۶ هزار کارگر کارخانه العاشر من رمضان دست به اعتصاب زدند. اندکی بعد، کارگران واحد اسماعیلیه نیز به این حرکت پیوستند.

تنش و حضور نیروهای امنیتی

بر اساس گزارش رسانه‌های مصری، پس از آغاز اعتصاب، موضوع توقف سرویس‌های کارخانه به‌عنوان عاملی تنش‌زا مطرح شد. در ادامه، حضور نیروهای پلیس در اطراف برخی از تأسیسات گزارش شد.

یکی از کارگران در گفت‌وگو با روزنامه «المنصه» مصر اعلام کرده است:
«ما حتی نصف حقوق کارگران ترکیه را هم می‌خواهیم. مگر ما همکاران یکدیگر نیستیم؟ ما برای یک شرکت کار می‌کنیم.»

چالش جدید در مدل انتقال تولید

انتقال بخشی از تولید از ترکیه به مصر در سال‌های اخیر، عمدتاً با هدف کنترل هزینه‌ها و بهره‌گیری از نیروی کار ارزان‌تر صورت گرفته بود. با این حال، افزایش شفافیت اطلاعات و آگاهی کارگران از تفاوت دستمزدها، اکنون به عاملی جدید در معادلات تولید فرامرزی تبدیل شده است.

تحولات اخیر نشان می‌دهد که راهبرد کاهش هزینه تنها با اتکا به اختلاف دستمزدها، در بلندمدت با چالش‌های اجتماعی و عملیاتی همراه خواهد بود. مدیریت روابط کارگری و ایجاد توازن میان بهره‌وری و رضایت نیروی کار، به یکی از موضوعات کلیدی برای شرکت‌های نساجی فعال در بازارهای بین‌المللی تبدیل شده است.