از عذرخواهی از مردم تا ماجرای ورود هواپیماهای جدید به كشور

بیش از ۱۴ ماه از سكانداری نیكزاد در بخش حمل و نقل می گذرد. وی پس از اینكه هجدهم بهمن ماه ۸۹ به عنوان سرپرست وزارت راه و ترابری معرفی شد، پنجم تیر ماه ۹۰ پس از پایان مهلت قانونی سرپرستی، برای دریافت رای اعتماد نمایندگان مجلس به خانه ملت رفت و با ۲۰۵ رای سفید، ۱۶ رای كبود و ۱۶ رای ممتنع از مجموع ۲۳۷ نماینده ی حاضر به عنوان اولین وزیر راه و شهرسازی معرفی شد.

وی افزایش ظرفیت بنادر تجاری و حجم جابجایی بار و مسافر، ساماندهی سواحل و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی،حفاظت از محیط زیست دریایی، افزایش ناوگان هوایی و كاهش عمر آن با تاكید بر استفاده از توان بخش خصوصی، توسعه فرودگاه ها با افزایش امكان پروازهای كوتاه برد بین مراكز استان ها در جهت رعایت عدالت، استفاده از تجارب نوین در توسعه زیربناها و روبناهای بخش با بكارگیری منابع به دست آمده از موسسات بین المللی و استفاده از مصالح نوین و سامانه نوین مدیریتی در كنار افزایش تعداد لوكوموتیو و واگن فعال، كاهش عمر ناوگان، واگذاری تصدی گری به بخش خصوصی، بكارگیری روش BOT و EPCF و استفاده از منابع صندوق توسعه ملی، اوراق مشاركت، سهام دولتی و توان بخش خصوصی را به عنوان بخشی از برنامه های بخش حمل و نقل وزارت راه و شهرسازی اعلام كرد. با هدف بررسی عملكرد اولین وزارتخانه ادغام شده دولت دهم كه نقش بسیاری در توسعه اقتصادی دارد با علی نیكزاد –وزیر راه و شهرسازی گفت و گویی را انجام داد ه ایم.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نیكزاد با اشاره به توسعه ناوگان هوایی طی مدت حضورش در این وزارتخانه و نتیجه ورود هواپیماهای قطری و خرید هواپیما از روسیه، به دلیل عدم افتتاح قطعه چهارم آزادراه تهران شمال در سال گذشته از مردم عذرخواهی كرده و می گوید: در بخش بنادر در رقابت تنگاتنگ با كشورهای همسایه هستیم و اگر نتوانیم كاری كنیم كه بندرها به موقع اقتصادی شوند بازار منطقه را از دست می دهیم.

وی همچنین مشكل مالی را مانع توسعه خطوط ریلی كشور می داند و بازهم از بخش خصوصی برای توسعه زیرساخت ها حمل و نقل كشور دعوت كرده و به آنها وعده همكاری می دهد.

آنچه در ذیل می خوانید مشروح این گفت و گو است:

*در راستای تجهیز و توسعه ناوگان هوایی كشور چه اقداماتی انجام شده است و چه برنامه هایی دارید؟

از زمانی كه به عنوان سرپرست وزارت راه و ترابری سابق معرفی شدم تا پایان سال گذشته ۱۱ فروند هواپیما به ناوگان هوایی كشور اضافه شده است و حتی در روزهای پایانی سال گذشته نیز هواپیما وارد كردیم اما شاید صلاح نباشد وقتی هواپیما وارد می كنیم مراسم رسمی بگیریم و روبان ببریم.

همچنین در طول سال ۹۰، ۱۹۲ هزار پرواز انجام شد كه ۳۶ هزار پرواز خارجی و مابقی پروازها داخلی بوده است. اكنون ۱۸ ایرلاین و ۶۳ فرودگاه در صنعت هوایی كشور فعال هستند و خطوط هوایی با احساس مسوولیت به رغم فشارهایی كه وجود دارد كارشان را انجام می دهند و ما نیز بر حداقل تاخیر، رعایت ایمنی پروازها با حساسیت و جدیت و همچنین رعایت حال مسافران تاكید بسیار داریم.

*هواپیماهایی كه وارد ناوگان هوایی كشور می شوند غربی هستند یا شرقی؟

فرقی ندارد، هواپیمایی را وارد می كنیم كه مورد تایید سازمان هواپیمایی كشوری باشد، دانش، تكنیك، مصرف سوخت و سایر مشخصات آن با كشور سازگار باشد زیرا ما در كشور جایی را داریم كه در زمستان دمای آن ۲۷ درجه زیر صفر است اما كشورهایی در منطقه هستند كه اصلا زمستان ندارند بنابراین اگر مشخصات هواپیمایی با كشور ما سازگاری داشته باشد، اجازه ورود آن را می دهیم و به طور كلی برای هر كسی كه بخواهد در صنعت هواپیمایی ورود پیدا كرده و هواپیما وارد كند تسهیلات ویژه ای قائل می شویم و ورود هواپیما را تسهیل و در حد امكان از منابع صندوق توسعه ملی كمك می كنیم اما شرط اول و آخرم این است كه هواپیما باید مورد تایید سازمان هواپیمایی كشوری باشد.

*نتیجه خرید هواپیما از روسیه چه شد؟

در سفر به روسیه پیشنهاد كردیم از هواپیماهای سوخو، توپولوف یا سایر هواپیماهایی كه با آب و هوا و جغرافیایی كشور همخوانی دارد، به تعداد اندك به ما بفروشند تا در آینده از آن ها تعداد بیشتری بخریم، بنا شد روسها به ما خبر بدهند كه پیگیری كردیم و به نتیجه نرسید.

*آیا ورود هواپیماهای قطری و پرواز آن ها تحت نام ایرلاین های داخلی منتفی شد؟

بنا نبود هواپیماهای قطری وارد كشور شده و متولی جابه جایی مسافر شوند بلكه بنا بود تحت نام شركت های هواپیمایی داخلی و زیر پرچم ایران جابه جایی مسافران را انجام دهند و بلیت آن ها نیز از طریق شركت های داخلی به فروش برسد كه فعلا نمی آیند البته آنها برای انجام این كار تمایل دارند.

*مخالفت ایرلاین ها باعث شد كه ورود ایرلاین های خارجی منتفی شود؟

خیر. بالاخره ما در تحریم و جنگ اقتصادی هستیم.

*برای اقتصادی شدن و توسعه فرودگاه ها به عنوان ویترین كشور چه برنامه ای دارید؟

۶۳ فرودگاه در كشور داریم كه تحت نظر شركت فرودگاه ها فعالیت می كنند، از این تعداد،سه فرودگاه بین المللی امام خمینی (ره)، شهید هاشمی نژاد مشهد و مهر آباد توجیه اقتصادی دارند به صورتی كه درآمدهای این فرودگاه ها هزینه هایشان را پوشش می دهد. اما فرودگاه هایی هستند كه هفته ای دو پرواز در آن ها انجام می شود و در نتیجه درآمدشان پاسخگوی هزینه ها نیست با این شرایط، هنوز در كشور به این توافق نرسیده ایم كه فرودگاه ها در سه یا چهار منطقه اساسی واقع شوند و مردم از این فرودگاه ها برای انجام پروازهایشان استفاده كنند، به درست یا غلط بودن این موضوع كاری ندارم اما همه دوست دارند در شهرشان فرودگاه داشته باشند.

*در زمینه سرمایه گذاری بخش خصوصی چرا در وزارت راه و شهرسازی نسبت به استفاده از سرمایه گذاران خارجی تمایل بیشتری وجود دارد؟ مانند ورود فرانسوی ها و چینی ها به آزادراه تهران ــ شمال. آیا اگر از ابتدا ساخت آزادراه تهران – شمال را به متخصصان داخلی واگذار كرده بودیم تاكنون پروژه تكمیل نشده بود؟

اولا ساخت تهران – شمال را به خارجی ها واگذار نكردیم بلكه به بنیاد مستعضفان واگذار كردیم و چینی ها نیز توسط بنیاد به این پروژه وارد شدند. در مورد سرمایه گذاری نیز، از زمانی كه من وارد وزارت راه شدم، پنج الی شش مورد سرمایه گذاری توسط سرمایه گذاران داخلی انجام شد.۴۱۰۰ میلیارد تومان برای برقی كردن تهران – مشهد سرمایه گذاری صورت گرفت. ۵۸۰ كیلومتر بزرگراه از سیرجان تا بندرعباس به روش BOT انجام شد.احداث پاركینگ ها و هتل های فرودگاه ها نیز توسط ایرانی ها انجام می شود. اما قید نمی گذاریم كه سرمایه گذار حتما ایرانی باشد یا خارجی بلكه هر بخشی خصوصی كه اهلیت مالی و فنی داشته باشد را برای سرمایه گذاری می پذیریم اما در وهله اول تمایل استفاده از سرمایه گذاران داخلی است. در مورد پروژه هایی مانند قطار سریع السیر نیز علاوه بر مسائل مالی، تكنیك در امر روسازی مطرح بود كه با در نظر گرفتن همه جهات، تنها كشور چین ما با همكاری می كند.

* آیا فكر نمی كنید پروژه آزادراه تهران ـ شمال طولانی شده است؟ هر وزیری كه سر كار می آید در مورد این پروژه وعده ای می دهد اما آیا ۱۸ ۱۹ سال زمان در مورد یك پروژه زیاد نیست؟

به دلیل عدم افتاح قطعه چهارم آزادراه تهران ـ شمال از مردم عذرخواهی می كنیم زیرا وعده داده بودیم كه قطعه چهارم از مرزن آباد تا چالوس به طول ۲۲ كیلومتر را تا پایان سال گذشته به پایان برسانیم كه متاسفانه در نقطه ورودی به چالوس رانش زمین رخ داد و این امر تا حدودی كار را به تعویق انداخت. در مورد قطعه اول از تهران تا شهرستانك كه ۶۰ كیلومتر مسیر را كوتاه می كند كار در سال جاری انجام می شود و این قطعه نیز به بهره برداری می رسد. در مورد قطعه های دو و سه نیز با بخش خصوصی توانمند و امتحان پس داده مذاكره كردیم اما در نهایت از ساخت این دو قطعه انصراف دادند زیرا معتقد بودند كه توجیه اقتصادی ندارد زیرا باید نرخ عوارض زیاد تعیین شود كه مردم راضی به پرداخت نیستند.

به هر حال در سال جاری قطعه های ۴ و ۱ را تمام می كنیم و در مورد قطعات دو و سه نیز بسیار امیدوار بودیم كه بخش خصوصی وارد شود و در دولت دهم عمده كار انجام بپذیرد اما فعلا بخش خصوصی نیامده و شاید به این نتیجه برسیم كه دولت، خودش دو هزار میلیارد هزینه كند و این پروژه را بسازد.

*در مورد بنادر و به ویژه بنادر جنوبی ظرفیت جابه جایی مسافر و گردشگری بسیاری داریم اما در مقایسه با بنادر كشورهای همسایه تا حدودی عقب هستیم آیا اقدامی در این راستا انجام داده اید؟

در بنادر سالانه ۶۵۰ میلیارد تومان درآمد داریم و ۵۵۰ میلیارد تومان كار می كنیم. اكنون توسعه بندر چابهار را در دست انجام داریم و در بندر امام خمینی(ره) نیز بخش خصوصی خارجی ۳۰۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری می كند. در بندر شهید رجایی و بوشهر نیز توسعه های خوبی اتفاق افتاده است و ظرفیت جابه جایی بار و مسافر افزایش یافته است. بنابراین در رقابت تنگاتنگ با كشورهای همسایه هستیم و اگر نتوانیم كاری كنیم كه بندرها به موقع اقتصادی شوند بازار منطقه را از دست می دهیم، بنابراین چنین مسئله ای مدنظر ما است و سازمان بنادر و دریانوردی نیز با تمام توان كار می كند اما واقعیت این است كه بخش خصوصی باید در بنادر سرمایه گذاری عمده را انجام دهد بارها نیز چنین مسئله ای را اعلام كرده ایم اما فعلا سرمایه گذاری جدی در بنادر نیست كه شاید به دلیل ناشناخته بودن فرصت های سرمایه گذاری باشد است، با این شرایط فعلا خودمان بنادر چمخاله، امیرآباد، كیاشهر در شمال و بنادر چابهار، بوشهر و امام خمینی را تكمیل می كنیم.

*در بخش حمل و نقل ریلی ظرفیت موجود پاسخگوی میزان نیاز نیست، چه برنامه ای برای افزایش ظرفیت دارید؟

اگر روزی راه آهن كم بیاورد روز خوش ما است زیرا اكنون مشتری راه آهن افراد خاص نیستند و همه از این نوع حمل و نقل استفاده می كنند و این به معنای آن است كه خدمات راه آهن ارتقای یافته است. گذشت زمانی كه مسافران قطارها به دلیل شرایط كوپه ها و بوی نامطبوع راضی نبودند، اكنون راه آهن اصلاح شده و اقشار مختلف جامعه از آن استفاده می كنند. در حال حاضر از ۱۳ هزار كیلومتر راه آهن بهره برداری می كنیم كه طی سه سال گذشته این میزان ۱۰ هزار كیلومتر بوده است. بنابراین سالانه سه هزار كیلومتر خط ریلی را ساختیم و تحویل دادیم پس با این اقدام و ورود ناوگان جدید ظرفیت در حال افزایش است.

*آیا با شرایط فعلی توان و امكان تحقق سند هدف چشم انداز مبنی بر دارا بودن ۲۵ هزار كیلومتر خط ریلی در سال ۱۴۰۴ وجود دارد؟

۱۵ هزار كیلومتر خط ریلی در دست احداث داریم و ظرفیت و توان ساخت در كشور وجود دارد اما گیر ما مشكل مالی است كه برای رفع مشكل از منابع حاصل از فروش اوراق به این بخش اختصاص می دهیم.