نمايشگاه هاي فرش ماشيني، چرا و چگونه؟

بهنام قاسمی

صنعت فرش ماشيني در سال‌هاي اخير در وضع  نابسامان  اقتصادي کشور نشان داد که از مهمترين بخش‌هاي توليدي و صنعتي کشور است و حداقل اگر از رقباي خود در بازارهاي بين المللي عقب افتاده است مي‌تواند در مقايسه با ساير بخش‌هاي زمين‌گير شده توليدي در ايران قد راست کند! اما در اين شرايط نيز صنعت فرش ماشيني دستخوش تهديدات زيادي است که قبلاً در مجله کهن و سايت نساجي کهن بدان پرداخته‌ايم.

يکي از مشکلاتي که به طور غير مستقيم به صنعت فرش ماشيني ايران ضربه مي‌زند تعداد زياد نمايشگاه‌هاي داخلي در نظر گرفته شده براي اين بخش است به طوري که کم و بيش در هر شهري يک نمايشگاه فرش ماشيني برگزار شده و يا قصد برگزار شدن دارد. از ديد برگزار کنندگان و شرکت‌هاي نمايشگاهي کشور براي صنايعي که داراي پتانسيل هستند، تعريف نمايشگاهي اقدامي منطقي است اما آيا واقعا هنوز هم برگزاري نمايشگاه فرش ماشيني در کشور منطقي است؟ به نظر نويسنده جواب منفي است و با وجود نمايشگاهي قدرتمند نظير نمايشگاه فرش تهران که آينه‌اي تمام قد از اين صنعت را به نمايش مي‌گذارد  و نيز نمايشگاه هاي بين المللي که بسياري از شرکت ها از آن بازديد مي‌کنند و يا در آن غرفه گذار هستند جايي براي برگزاري نمايشگاه ديگري باقي نمي‌ماند. شايد بتوان گفت اگر هم نمايشگاه ديگري را در اين بخش از صنعت نساجي نياز داشته باشيم نمايشگاهي تخصصي براي صنايع جانبي فرش ماشيني خواهد بود و نه خود محصول نهايي. که آن هم به دليل حاشيه سود کم براي برگزار کنندگان تا به حال مورد توجه قرار نگرفته است.

اما آنچه بيشتر مورد نگراني است استفاده ابزاري برگزارکنندگان نمايشگاه از نام فرش ماشيني و به زبان ساده گول زدن شرکت هاي فرش ماشيني و نيز اهالي صنعت است. بدين ترتيب که امروز مي‌توان نام فرش ماشيني را در دنباله نام تمامي نمايشگاه ها و رويدادها و حتي مطبوعات غير تخصصي فرش ماشيني هم مشاهده کرد و در عمل با نمايشگاه هايي مواجه مي‌شويم که نارضايتي همگان را در بر دارد. مثلا يک شرکت فرش ماشيني را به بهانه نمايشگاه تخصصي ثبت نام مي‌کنند در حالي که نمايشگاه به يک بازار فروش بهاره تبديل مي‌شود و از اين موارد بسيار اتفاق افتاده است.

به نظر مي‌رسد شرکت هاي برگزار کننده نمايشگاه بايد به جاي استفاده ابزاري از واژه هايي مانند “بين المللي و يا نمايشگاه فرش و موکت” به درستي و با صداقت با اهالي اين صنعت برخورد کنند و نه اينکه تنها به دليل تمول مالي فعلي و ظاهري فرش ماشيني اين پسوند را به نام هر نمايشگاهي بچسبانند. چه بهتر که اگر واقعا قرار است نمايشگاهي براي فروش شب عيد داشته باشيم به درستي به شرکت ها اطلاع رساني کنيم و از ايجاد شبهه و نهايتا نازضايتي و هدر دادن پول توليد کننده به نفع خودمان خودداري کنيم تا واقعا شرکت هايي که قصد فروش دارند به نمايشگاه بيايند.

از اين بدتر نمايشگاه هاي ناموفق نساجي هستند که از آنجايي که در برگزاري نمايشگاه تخصصي موفق نبوده اند و به دلايل مختلف نظير برگزاري ضعيف، نارضايتي شرکت هاي غرفه گذار، عدم توجه به تعداد و کيفيت بازديدکنندگان و … در حال نابودي هستند قصد دارند با  اضافه کردن نام فرش و موکت خود را احيا کنند و هيچ قصد و هدف و برنامه اي براي فعالان اين صنعت و موفقيت  فرش ماشيني کشور ندارند.

گرچه  اين تفکر غلط در بين برگزار کنندگان نمايشگاه در ايران وجود دارد اما توليد کنندگان نيز اغلب با عدم استقبال، به نمايشگاه هايي با هدف هاي سودجويانه نه مي‌گويند و بازنده بزرگ اين بازي تنها برگزار کننده نمايشگاه است.

هر چند که روي ديگر سکه يعني نگاه شرکت هاي ايراني به حضورنمايشگاهي،  انتظارات بيش از حد و غير معمول آنها از اين رويداد ها و … هم در جاي خود جاي بحث فراوان دارد و  مي‌توان گفت تا وقتي ديگاه اغلب شرکت هاي توليد کننده ايراني به نمايشگاه تنها صرف هزينه است و نه سرمايه گذاري براي آينده، اين چرخه معيوب ادامه خواهد يافت. در مقالات آينده به بررسي اين موضوع نيز خواهيم پرداخت.