پس از جنگ، صنعت نساجی ایران چگونه میتواند دوباره سرمایه جذب کند؟
نگاهی به فرصتها و چالشهای سرمایهگذاری از دیدگاه کامبیز مقراضی/ نویسنده: بهنام قاسمی | سردبیر مجله نساجی کهن
نمایشگاه ITM 2026 استانبول، علاوه بر معرفی جدیدترین فناوریهای صنعت نساجی، فرصتی بود تا با مدیران، متخصصان و تحلیلگران این صنعت درباره مهمترین چالشهای پیش روی تولید و سرمایهگذاری گفتوگو کنیم. یکی از این گفتوگوها با کامبیز مقراضی، کارشناس صنعت نساجی و فرش ماشینی انجام شد؛ گفتوگویی که فراتر از مسائل فنی، به اقتصاد، سرمایهگذاری و آینده صنعت نساجی ایران پس از تنشهای اخیر پرداخت.
یکی از مهمترین محورهای این گفتوگو، ارتباط میان اقتصاد و بحرانهای جهانی بود. مقراضی معتقد است اگر تاریخ را مرور کنیم، تقریباً تمام جنگهای بزرگ دنیا، هرچند با شعارهای سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیک آغاز شدهاند، اما ریشه اصلی آنها در اقتصاد نهفته است.
به گفته او:
«جنگها در طول تاریخ، هرچند با ظاهری سیاسی یا اعتقادی آغاز شدهاند، اما در نهایت ریشه اقتصادی داشتهاند و معمولاً زمانی شکل گرفتهاند که اقتصادها با رکودهای عمیق مواجه بودهاند.»
این نگاه شاید برای بسیاری تلخ باشد، اما از دیدگاه او، تحلیل واقعبینانه شرایط امروز جهان بدون در نظر گرفتن مؤلفههای اقتصادی امکانپذیر نیست.
پایان هر بحران، آغاز یک فرصت جدید
اگرچه جنگها خسارتهای سنگینی بر اقتصاد، صنعت و جامعه وارد میکنند، اما مقراضی معتقد است هیچ بحرانی دائمی نیست و پس از پایان هر تنش، فرصت تازهای برای بازسازی و رشد ایجاد میشود.
او میگوید:
«هیچ جنگی ابدی نیست. هر نزاعی نقطه پایانی دارد و پس از آن معمولاً حرکت رو به جلو با انگیزهای بیشتر آغاز میشود.»
این نگاه، شاید مهمترین پیام این گفتوگو برای فعالان صنعت نساجی باشد؛ اینکه تصمیمات سرمایهگذاری نباید صرفاً بر اساس شرایط کوتاهمدت اتخاذ شوند.
همچنین بخوانید: صنعت نساجی ایران سالهاست از دنیا عقب مانده
سرمایه؛ موجودی که از خطر فرار میکند
در بخش دیگری از گفتوگو، بحث به سرمایهگذاری در صنعت نساجی ایران کشیده شد.
یکی از نکات جالبی که مقراضی مطرح کرد، اشاره به مقالهای در مجله The Economist بود؛ جایی که سرمایه به یک آهو تشبیه شده است.
او میگوید:
«سرمایه مانند آهوست؛ هر جا احساس خطر کند، با بیشترین سرعت از آن منطقه دور میشود.»
این جمله شاید بهترین توصیف برای شرایط امروز سرمایهگذاری باشد.
سرمایه، فارغ از ملیت، احساسات یا دیدگاههای سیاسی، همواره به دنبال امنیت، ثبات و بازده مناسب است. هرچه ریسک یک کشور افزایش پیدا کند، جذب سرمایه نیز دشوارتر خواهد شد.
تفاوت ایران با مدلهای جهانی سرمایهگذاری
به اعتقاد مقراضی، یکی از تفاوتهای اصلی ایران با کشورهای توسعهیافته، شیوه تأمین مالی پروژههای صنعتی است.
در بسیاری از کشورهای صنعتی، بانکها، صندوقهای سرمایهگذاری و مؤسسات مالی، بخش عمده سرمایه موردنیاز صنایع را تأمین میکنند؛ اما در ایران، اغلب واحدهای تولیدی مجبورند سرمایهگذاری را از منابع داخلی خود انجام دهند.
او در اینباره توضیح میدهد:
«در دنیا سرمایهگذاری معمولاً با حمایت بانکها و نهادهای مالی انجام میشود، اما در ایران بسیاری از صنایع مجبورند با سرمایه خودشان پروژهها را پیش ببرند.»
به اعتقاد او، شرایط اقتصادی فعلی نیز باعث شده توان حمایتی دولت و شبکه بانکی محدودتر از گذشته باشد.
آیا سرمایهگذار خارجی دوباره به ایران بازمیگردد؟
شاید مهمترین سؤال امروز صنعت نساجی همین باشد.
آیا سرمایهگذار خارجی حاضر خواهد شد دوباره وارد بازار ایران شود؟
کامبیز مقراضی پاسخ این سؤال را مثبت میداند، اما با یک شرط مهم؛ بازگشت امنیت نسبی.
او تأکید میکند امنیت مطلق در هیچ کشوری وجود ندارد، اما سرمایهگذاران به دنبال محیطی هستند که ریسک آن قابل پیشبینی باشد.
به باور او، ایران همچنان مزیتهای فراوانی برای سرمایهگذاری دارد؛ از نیروی انسانی متخصص گرفته تا هزینه مناسب انرژی، دسترسی به بازار بزرگ داخلی و ظرفیت بالای تولید.
بازار ۹۰ میلیونی؛ مزیتی که نباید نادیده گرفت
در بخش دیگری از گفتوگو، مقراضی به موضوع فرهنگ مصرف در ایران اشاره میکند.
او معتقد است برخلاف بسیاری از کشورهای اروپایی که فرهنگ مصرف محتاطانه و اقتصادی دارند، بازار ایران همچنان ظرفیت بالایی برای مصرف کالاهای مختلف دارد.
به گفته او، حتی در شرایط دشوار اقتصادی نیز بازار ایران برای تولیدکنندگان جذاب باقی میماند و همین موضوع میتواند یکی از عوامل مهم برای بازگشت سرمایهگذاران باشد.
آینده صنعت نساجی
اگر بخواهیم جمعبندی این گفتوگو را در یک جمله بیان کنیم، شاید بتوان گفت:
بحرانها موقتی هستند، اما سرمایهگذاری نیازمند نگاه بلندمدت است.
کامبیز مقراضی معتقد است اگر شرایط سیاسی و اقتصادی به ثبات نسبی برسد، ایران همچنان یکی از جذابترین بازارهای منطقه برای سرمایهگذاری صنعتی خواهد بود.
از نگاه او، مزیتهای ساختاری ایران از بین نرفتهاند؛ بلکه تنها در سایه فضای روانی ناشی از بحرانها کمتر دیده میشوند.
در پایان این گفتوگو، آنچه بیش از هر چیز جلب توجه میکند، نگاه امیدوارانه او به آینده صنعت نساجی ایران است؛ نگاهی که بر این باور استوار است که پس از هر بحران، فرصت تازهای برای رشد و سرمایهگذاری ایجاد خواهد شد.
برای دیدن ویدیو کامل مصاحبه روی لینک زیر کلیک کنید:
https://www.instagram.com/reel/DbVGlxVu4Qc/?igsh=Y2hvbnBndW55dG8x
