صنعت نساجی ایران توان تأمین نیاز داخلی را دارد؛ صادرات با موانع بانکی روبه‌روست

صنعت نساجی و پوشاک ایران با دستیابی به توانمندی‌های تولیدی در بخش‌های مختلف، ظرفیت مناسبی برای تأمین نیاز بازار داخلی دارد. با این حال، مشکلات انتقال ارز، هزینه‌های بالای حمل‌ونقل، محدودیت‌های بانکی و ورود کالاهای قاچاق از جمله چالش‌هایی هستند که توسعه صادرات و قدرت رقابت تولیدکنندگان ایرانی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.

توانمندی صنعت نساجی ایران در تأمین نیاز بازار داخلی

امین مقدم، عضو هیئت‌مدیره اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران، با اشاره به ظرفیت‌های تولیدی کشور اعلام کرد که صنعت نساجی در بسیاری از بخش‌ها به خودکفایی رسیده و از نظر کمیت و کیفیت تولید، توان پاسخ‌گویی به نیازهای بازار داخلی را دارد.

وی با تأکید بر اهمیت سرمایه‌گذاری در فناوری و نوآوری، توسعه فعالیت‌های دانش‌بنیان را یکی از عوامل اصلی تداوم تولید در شرایط اقتصادی کنونی دانست.

به گفته مقدم، بنگاه‌های صنعتی برای حفظ فعالیت و رقابت‌پذیری خود باید نوآوری را در اولویت برنامه‌های تولیدی قرار دهند.

این رویکرد به‌ویژه در صنعت نساجی، که کیفیت محصول و توان رقابت در بازار از اهمیت بالایی برخوردار است، می‌تواند به تقویت جایگاه تولیدکنندگان داخلی کمک کند.

اشتغال نزدیک به ۲ هزار نفر در مجموعه تولید پارچه‌های تار و پودی

عضو هیئت‌مدیره اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران با اشاره به فعالیت مجموعه تولیدی پارچه‌های تار و پودی اعلام کرد که نزدیک به ۲ هزار نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم در این مجموعه اشتغال دارند.

مقدم همچنین تأکید کرد که مجموعه‌های تولیدی تحت مدیریت آن‌ها بر فعالیت‌های دانش‌بنیان و استفاده از نوآوری در فرآیند تولید تمرکز دارند.

به اعتقاد وی، توسعه فناوری و به‌روزرسانی روش‌های تولید برای ادامه فعالیت واحدهای صنعتی اهمیت دارد و می‌تواند به حفظ اشتغال و تقویت ظرفیت تولید داخلی کمک کند.

مشکلات بانکی و انتقال ارز؛ مانع توسعه صادرات نساجی

با وجود توان تولیدی صنعت نساجی ایران، توسعه صادرات محصولات نساجی و پوشاک همچنان با محدودیت‌هایی روبه‌روست.

مقدم مشکلات انتقال ارز و هزینه‌های بالای لجستیک را از مهم‌ترین موانع صادراتی این صنعت معرفی کرد.

به گفته وی، تولیدکنندگان ایرانی در حوزه نساجی و پوشاک موفق به صادرات محصولات خود شده‌اند، اما محدودیت‌های مالی و هزینه‌های حمل‌ونقل، گسترش فعالیت آن‌ها در بازارهای خارجی را دشوار کرده است.

یکی از مشکلات اصلی صادرکنندگان، محدودیت همکاری بانک‌های خارجی با بنگاه‌های ایرانی است.

مقدم توضیح داد که به دلیل پذیرش‌نشدن فعالان اقتصادی ایرانی از سوی بانک‌های کشورهای مختلف، امکان گشایش اعتبار اسنادی یا ال‌سی (LC) برای آن‌ها فراهم نیست.

این محدودیت، انجام معاملات بین‌المللی و استفاده از ابزارهای متداول تأمین مالی تجارت خارجی را با مشکل مواجه می‌کند.

همچنین بخوانید: هجوم پوشاک قاچاق و استوک به بازار ایران؛ صنعت نساجی در محاصره بحران‌های مزمن

نقش نمایشگاه‌های بین‌المللی در معرفی محصولات نساجی ایران

حضور در نمایشگاه‌های خارجی یکی از مسیرهای مورد توجه تولیدکنندگان ایرانی برای معرفی محصولات و توسعه بازارهای صادراتی است.

مقدم با اشاره به فعالیت‌های انجام‌شده برای ارتقای تولید و صادرات، از نقش اتاق بازرگانی تهران در فراهم‌کردن زمینه حضور تولیدکنندگان در نمایشگاه‌های بین‌المللی سخن گفت.

این نمایشگاه‌ها فرصت معرفی توانمندی‌های صنعت نساجی ایران و برقراری ارتباط تجاری با فعالان بازارهای خارجی را فراهم می‌کنند.

با این حال، بهره‌برداری مؤثر از فرصت‌های صادراتی نیازمند کاهش موانع نقل‌وانتقال ارز و بهبود شرایط حمل‌ونقل بین‌المللی است.

تأثیر قاچاق و واردات بی‌رویه بر تولیدکنندگان نساجی

در کنار مشکلات صادراتی، ورود کالاهای قاچاق و واردات بی‌رویه نیز از چالش‌های مهم بازار داخلی نساجی و پوشاک محسوب می‌شود.

عضو هیئت‌مدیره اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران، ورود کالا از مسیر ته‌لنجی را نیز در کنار قاچاق و واردات بی‌رویه از عوامل تشدید رقابت برای تولیدکنندگان داخلی عنوان کرد.

به گفته وی، افزایش بهای تمام‌شده محصولات ایرانی در چنین شرایطی، توان رقابت واحدهای تولیدی را کاهش می‌دهد.

مقدم معتقد است گسترش صادرات می‌تواند بخشی از مشکلات ناشی از واردات را کاهش دهد و زمینه فعالیت گسترده‌تر تولیدکنندگان داخلی را فراهم کند.

ضرورت تقویت تولید داخلی و توسعه بازارهای صادراتی

صنعت نساجی ایران با وجود دستیابی به توان تولید در بخش‌های مختلف، برای توسعه فعالیت‌های خود با مجموعه‌ای از چالش‌های مالی، تجاری و رقابتی مواجه است.

رفع محدودیت‌های بانکی، کاهش هزینه‌های لجستیک، مقابله با قاچاق کالا و تقویت حضور در بازارهای خارجی از موضوعاتی هستند که می‌توانند بر آینده این صنعت تأثیرگذار باشند.

مقدم با تأکید بر ضرورت استمرار فعالیت تولیدی، حفظ و توسعه تولید داخلی را عاملی اساسی برای آینده صنعت نساجی کشور دانست.

در چنین شرایطی، استفاده از ظرفیت‌های دانش‌بنیان در کنار بهبود زیرساخت‌های تجارت خارجی می‌تواند به حفظ اشتغال، تقویت رقابت‌پذیری و توسعه صادرات محصولات نساجی و پوشاک ایران کمک کند.