هشدار صنعت نساجی درباره واردات پوشاک و افزایش هزینه تولید
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران نسبت به تأثیر واردات بی‌رویه پوشاک، سوءاستفاده از خلأهای قانونی در رویه‌های ملوانی و کولبری و افزایش هزینه‌های تولید بر فعالیت واحدهای داخلی هشدار داد. سید شجاع‌الدین امامی‌رئوف معتقد است در شرایط محدودیت منابع ارزی، تأمین مواد اولیه مورد نیاز تولیدکنندگان باید بر واردات محصولات نهایی مشابه تولید داخل اولویت داشته باشد.
واردات پوشاک و چالش رقابت برای تولیدکنندگان داخلی
صنعت نساجی و پوشاک ایران در کنار مشکلات تأمین مواد اولیه و افزایش هزینه‌های تولید، با فشار ناشی از ورود محصولات خارجی به بازار داخلی نیز مواجه است.
سید شجاع‌الدین امامی‌رئوف، دبیر انجمن صنایع نساجی ایران، با انتقاد از وضعیت واردات محصولات نساجی و پوشاک اعلام کرد که بخشی از خلأهای قانونی در رویه‌های تجارت مرزی، زمینه سوءاستفاده و ورود پوشاک قاچاق به کشور را فراهم کرده است.
به گفته وی، بررسی مسئله قاچاق بدون توجه به واردات بی‌رویه و نحوه اجرای مقررات ملوانی و کولبری، تصویر کاملی از چالش‌های بازار پوشاک ارائه نمی‌دهد.
او تأکید کرد که تداوم این وضعیت می‌تواند شرایط رقابت را برای تولیدکنندگان داخلی دشوارتر کند و بر فعالیت واحدهای تولیدی تأثیر بگذارد.
نقش رویه‌های ملوانی و کولبری در ورود پوشاک قاچاق
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران خواستار نظارت دقیق‌تر بر نحوه اجرای مقررات تجارت مرزی شد.
به گفته امامی‌رئوف، برخی خلأهای قانونی در رویه‌های ملوانی و کولبری امکان ورود کالاهایی را فراهم می‌کنند که می‌توانند به بازار پوشاک داخلی آسیب بزنند.
وی همچنین اظهار کرد که حتی در شرایط جنگی نیز جریان قاچاق و واردات کالا متوقف نشده است.
امامی‌رئوف از ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز و کارگروه ماده ۴ قانون ساماندهی تجارت مرزی، ملوانی و کولبری خواست حساسیت بیشتری نسبت به این موضوع داشته باشند.
هدف از این درخواست، محدود کردن ورود غیرقانونی محصولات نهایی و کاهش فشار بر واحدهایی است که در داخل کشور به تولید پوشاک مشغول‌اند.
البته موضوع مورد انتقاد او، سوءاستفاده از خلأهای قانونی و ورود پوشاک قاچاق است و نباید تمامی فعالیت‌های قانونی ملوانی و کولبری را معادل قاچاق دانست.
همچنین بخوانید: صنعت پوشاک ایران در سال ۱۴۰۴؛ سال بقا، نه رشد
اولویت تخصیص ارز به مواد اولیه صنعت نساجی
یکی از مهم‌ترین محورهای اظهارات دبیر انجمن صنایع نساجی، ضرورت بازنگری در اولویت‌های تخصیص ارز است.
امامی‌رئوف معتقد است در شرایط محدودیت منابع ارزی، تأمین مواد اولیه مورد نیاز واحدهای تولیدی باید در اولویت قرار گیرد.
به گفته وی، واردات محصولات نهایی بهتر است به کالاهایی محدود شود که مشابه تولید داخل ندارند یا امکان ساخت آن‌ها در کشور فراهم نیست.
او برای توضیح تفاوت اقتصادی واردات مواد اولیه و محصول نهایی، مثالی از ایجاد ارزش افزوده در زنجیره تولید ارائه کرد.
بر اساس این مثال، ماده اولیه‌ای که با یک دلار وارد کشور می‌شود، ممکن است پس از فرآوری و تولید در داخل به محصولی با ارزش ۱۰ دلار تبدیل شود.
در مقابل، واردات همان محصول نهایی مستلزم تخصیص ۱۰ دلار ارز است؛ بدون آنکه مراحل تولید و ارزش افزوده مربوط به آن در داخل کشور شکل گرفته باشد.
این مثال برای نشان دادن اهمیت زنجیره تولید مطرح شده و آمار واقعی قیمت یا سودآوری تمام محصولات نساجی نیست.
واردات کالاهای استوک و تأثیر مد بر بازار پوشاک ایران
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران، ویژگی‌های بازار پوشاک را نیز یکی از عوامل مؤثر بر جذابیت ورود کالاهای خارجی دانست.
به گفته وی، تغییرات مد، تنوع محصولات و عرضه پوشاک استوک برندهای خارجی، تقاضا برای این کالاها را در بازار ایران تقویت می‌کند.
او همچنین جمعیت قابل توجه کشور را عاملی دانست که بازار ایران را برای عرضه کالاهای استوک خارجی جذاب کرده است.
در چنین شرایطی، تولیدکنندگان داخلی علاوه بر رقابت بر سر کیفیت و قیمت، با ورود محصولات خارجی از مسیرهای مختلف نیز مواجه هستند.
امامی‌رئوف بر ضرورت مدیریت واردات و مقابله با ورود غیرقانونی پوشاک تأکید کرد تا شرایط رقابت برای واحدهای تولیدی داخلی متعادل‌تر شود.
افزایش تعرفه رنگ نساجی و تأثیر آن بر قیمت تمام‌شده
در کنار واردات محصولات نهایی، تغییر تعرفه مواد اولیه نیز به یکی از دغدغه‌های تولیدکنندگان صنعت نساجی تبدیل شده است.
امامی‌رئوف اعلام کرد که تعرفه واردات یک نوع رنگ نساجی که مشابه تولید داخل ندارد، به‌تازگی دو برابر شده است.
به گفته وی، این تصمیم بدون دریافت نظر از دفتر تخصصی نساجی و پوشاک، انجمن صنایع نساجی و واحدهای تولیدی مرتبط اتخاذ شده است.
او تأکید کرد که افزایش تعرفه مواد اولیه‌ای که تولید داخلی ندارند، مستقیماً بر هزینه تمام‌شده محصولات اثر می‌گذارد و می‌تواند رقابت‌پذیری تولیدکنندگان ایرانی را کاهش دهد.
دبیر انجمن صنایع نساجی این موضوع را نشانه‌ای از ضعف هماهنگی میان نهادهای تصمیم‌گیر و فعالان بخش خصوصی دانست.
وی توضیح داد که در برخی موارد، اصلاح تعرفه‌ها با وجود پیگیری طولانی‌مدت تولیدکنندگان به نتیجه نمی‌رسد، اما تغییر بعضی تعرفه‌ها بدون مشورت با تشکل‌های تخصصی انجام می‌شود.
هزینه برق، گاز و آب؛ فشار مضاعف بر واحدهای نساجی
افزایش هزینه حامل‌های انرژی از دیگر چالش‌هایی است که در اظهارات دبیر انجمن صنایع نساجی ایران مطرح شد.
امامی‌رئوف با اشاره به شرایط دشوار فعالیت واحدهای تولیدی اعلام کرد که برخی مقررات و هزینه‌های جدید، فشار مالی بیشتری به تولیدکنندگان تحمیل می‌کنند.
به گفته وی، هزینه‌های درج‌شده در قبوض برق و تعرفه‌های جدید مصرف گاز و آب از جمله مواردی هستند که می‌توان در شرایط اضطراری درباره آن‌ها ملاحظات حمایتی در نظر گرفت.
او خواستار تسهیل قوانین و مقررات مرتبط با تولید شد تا واحدهای صنعتی با هزینه‌های اضافی مواجه نشوند.
برای صنعت نساجی، که بخش‌هایی از زنجیره آن به مصرف انرژی و آب وابسته است، تغییر تعرفه‌های خدمات و حامل‌های انرژی می‌تواند بر هزینه فرآوری مواد اولیه و تولید محصول نهایی اثرگذار باشد.
ضرورت هماهنگی سیاست‌های تجاری با نیازهای صنعت نساجی
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران معتقد است حمایت از تولید داخلی باید در مجموعه‌ای هماهنگ از سیاست‌های ارزی، گمرکی و صنعتی دنبال شود.
در این چارچوب، تأمین مواد اولیه فاقد تولید داخلی، مدیریت واردات محصولات نهایی، مقابله با قاچاق پوشاک و پرهیز از افزایش غیرکارشناسی تعرفه‌ها از اولویت‌های مطرح‌شده هستند.
امامی‌رئوف تأکید کرد که تصمیم‌گیری درباره تعرفه‌ها و مقررات وارداتی باید با مشارکت تشکل‌های تخصصی و واحدهای تولیدی انجام شود.
از دیدگاه او، هماهنگی بیشتر میان دستگاه‌های سیاست‌گذار و بخش خصوصی می‌تواند از تحمیل هزینه‌های غیرضروری به تولیدکنندگان جلوگیری کند.
آینده تولید پوشاک در گرو مدیریت واردات و هزینه‌ها
مجموعه چالش‌های مطرح‌شده نشان می‌دهد که تولیدکنندگان نساجی و پوشاک ایران هم‌زمان با چند مسئله مرتبط مواجه‌اند: تأمین ارز و مواد اولیه، رقابت با محصولات وارداتی، هزینه‌های انرژی و تغییر مقررات گمرکی.
در چنین شرایطی، تخصیص هدفمند منابع ارزی به ابتدای زنجیره تولید می‌تواند به حفظ فعالیت واحدهای صنعتی و ایجاد ارزش افزوده داخلی کمک کند.
از سوی دیگر، کنترل ورود پوشاک قاچاق و بازنگری در تعرفه مواد اولیه فاقد مشابه داخلی، از مطالبات مطرح‌شده از سوی انجمن صنایع نساجی ایران است.
به اعتقاد دبیر این انجمن، سیاست‌گذاری هماهنگ با نیازهای واقعی تولیدکنندگان و مشارکت بخش خصوصی در تصمیم‌گیری‌ها، برای کاهش فشار بر صنعت نساجی و پوشاک کشور ضروری است.
