زمينه هاي تنبلي ايراني ها كدام است؟

اتلاف وقت و فرارکردن از کار و زحمت و تلقي آن به زرنگي، در فرهنگ ما به موضوعي عادي تبديل شده است، بهطوريکه براساس آمارهاي جهاني، ايرانيان بعد از اعراب و افريقاييان جايگاه سوم تنبلي را در جهان به خود اختصاص دادهاند.

درست سرساعت پشت ميز مينشينيم و بساط صبحانه را راه مياندازيم. يک ساعتي بعد روزنامه صبحمان را هم خواندهايم. نمنمک کار را آغاز کردهايم که تلفن زنگ ميزند و يک ساعتي هم گزارش ميهماني شب گذشته را به يکي از غايبان مراسم ميدهيم.دوباره سرمان را به کار گرم ميکنيم تا يکي از همکارانمان که با يکي ديگر حرفش شده، به سراغمان ميآيد و تا ظهر به بررسي ابعاد اين حادثه ميپردازيم. روز به نيمه رسيد.

وقت نماز و ناهار و استراحت نيز تمام ميشود و بعد از آن دوباره درگير کار ميشويم. هنوز درصدي از کار پيش نرفته است که سرويس اداره منتظر است تا ما را به خانه بازگرداند. اين داستان هر روز با ماجرايي تازه تکرار ميشود تا آنجا که ما را از نظر تنبلي اجتماعي به رده سوم جهان برساند. مردماني که روزمرگيهايشان را تکرار ميکنند تا سوت پايان برايشان به صدا درآيد.

تالاسمي خفيف در تنبلي مؤثر است

کارشناسان معتقدند تنبلي در ميان ايرانيان تکعاملي نيست و تنها به عوامل اجتماعي برنميگردد، بلکه مشکلاتي جسمي نيز در اين تنبلي تأثير گذاشته است. براساس تحقيقات علمي، بيشتر ايرانيان به تالاسمي خفيف دچار هستند که اين به دليل نوع اقليم و کمبود آب است. در طول تاريخ نيز دستوردادن و کارخواستن در رفتار ايرانيان ريشه تاريخي دارد. دليل ديگري که سبب تشديد اين رفتار ميشود، وجود نفت خام و نعمتهاي الهي است. ما به دليل برخورداري از اين منابع مالي، کمتر بهسوي کارهاي توليدي رفتهايم. اين بيبرنامگي و تنبلي نيز در سطح کلان جامعه نيز به چشم ميخورد

ما از حيث فرهنگ کار در کشور مشکل داريم. در کشور ما فرهنگ يقهسفيدي پذيرفته شده است. اينکه آدم درس ميخواند تا کار نکند و هرکسي درس نخواند کار کند… اتلاف وقت در فرهنگ ما يک امر عادي شده است و فرارکردن از کار و زحمت نوعي زرنگي است. قبلاً به کسي زرنگ ميگفتند که بيشتر کار کند؛ ولي الآن کسي که از زير کار در برود، زرنگ است.اهميت مسئله تنبلي اجتماعي و نيز فقدان تحقيقات قبلي دراينباره سبب شد تا کميسيون اجتماعي دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي پژوهشي با اين موضوع انجام دهد.براي سنجش ميزان تنبلي در تهران، از پيمايش از هزار و328 نفر از شهروندان تهراني با روش نمونه گيري pps استفاده شد و نتايج تحقيق، وجود حداقل 20درصد تنبلي در سطح شهروندان (در سطح زياد و خيلي زياد) را تأييد کرد.

ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است

نتايج تحقيق تطبيقي نشان داد که ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است و تنها کشورهاي عربي و افريقايي هستند که بيش از ايرانيان دچار تنبلي هستند.

فراگيربودن تنبلي در ايران ريشه فرهنگي دارد. ايرانيان معتقدند کارکردن درخور شايستگان نيست که از فلسفه ارسطو به ما رسيده است.
مردم ايران به دليل وجود نعمتهاي خدادادي و پرنعمتبودن سرزمينشان کارکردن را براي مردم عادي ميدانستند و تنپروري را نوعي اشرافيت تلقي ميکردند. اين تلقي وجود دارد که افرادي که کار نميکنند، از طبقه اجتماعي برتري برخوردار هستند.

ويژگي اقتصاد دولتي تنبلي است

ويژگيهاي اقتصاد دولتي تنبلي است. براساس تحقيقات ما در سال 156روز کار ميکنيم و بيشتر اوقات نيز به گپزدن و خوردن چاي ميپردازيم. براساس آخرين آمار ميزان ساعت کار مفيد در ادارات دولتي يک ساعت و 25 دقيقه است که بهنظر ميرسد عدد   25 دقيقه صحيحتر باشد.اما در اين ميان بيانگيزگيهايي که از سوي جامعه به فرد تحميل ميشود هم دليلي بر اين تنبلي است.

منبع : شماره 23 مجله کهن