تقاضای چین برای نخ پنبه هند سه برابر شد؛ تغییر مسیر تجارت نخ در آسیا
افزایش خرید نخ پنبه هند از سوی چین، مصرف پنبه در هند را تقویت کرده است؛ در حالی که صادرات نخ این کشور به بنگلادش کاهش یافته و چین سهم بیشتری از صادرات هند را به خود اختصاص داده است.
بازار نخ پنبه آسیا در سال ۲۰۲۶ شاهد تغییر قابل توجهی در جریان تجارت منطقهای است. افزایش تقاضای چین برای نخ پنبه تولید هند باعث رشد صادرات این محصول شده و به گفته وزارت کشاورزی آمریکا (USDA)، یکی از عوامل مؤثر در افزایش مصرف پنبه هند بوده است.
بر اساس تازهترین گزارش بازار جهانی و تجارت USDA، صادرات نخ پنبه هند به تمام بازارها در سال بازاریابی جاری تاکنون ۸ درصد افزایش یافته است. نکته مهمتر اما جهش صادرات به چین است؛ صادرات نخ پنبه هند به این بازار در ۱۰ ماه نخست سال بازاریابی سه برابر شده است.
همزمان، سهم هند از بازار واردات نخ چین نیز از حدود ۷ درصد به ۲۱ درصد افزایش یافته است؛ رشدی که میتواند نشانهای از تغییر موقعیت رقابتی تأمینکنندگان نخ در بزرگترین بازار نساجی جهان باشد.
چرا چین نخ پنبه بیشتری از هند میخرد؟
یکی از مهمترین دلایل افزایش خرید چین، تفاوت هزینه تولید نخ میان دو کشور عنوان شده است.
به گفته فعالان صنعت نخ هند، افزایش هزینههای تولید داخلی در چین باعث شده خرید برخی انواع نخ از بازارهای خارجی برای تولیدکنندگان چینی اقتصادیتر باشد.
Sharad Khemka، مدیرعامل شرکت S.P. Yarns در کلکته، میگوید خرید نخ پنبه هند توسط مشتریان چینی در سال جاری قابل توجه بوده و قیمت بالاتر تولید داخلی در چین، یکی از عوامل افزایش واردات محسوب میشود.
کاهش قیمت نخ هند در بخشی از سال و تضعیف روپیه نیز قدرت رقابتی صادرکنندگان هندی را در بازارهای خارجی افزایش داده است.
با این حال، افزایش اخیر قیمت پنبه در هند میتواند بخشی از این مزیت را تحت فشار قرار دهد.
نخهای ضخیمتر در مرکز توجه خریداران چینی
بر اساس اطلاعات منتشرشده، تقاضای چین برای نخ هندی عمدتاً بر نمرات نخ ضخیمتر از جمله 16s و 21s متمرکز بوده است.
این موضوع از منظر زنجیره تأمین اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد افزایش صادرات هند صرفاً ناشی از رشد عمومی تقاضای چین نیست، بلکه مزیت قیمتی و تولیدی در برخی گروههای مشخص نخ پنبه نقش مهمی در این روند دارد.
در صنعت ریسندگی، تغییر تقاضا میان نمرات مختلف نخ میتواند مستقیماً بر برنامه تولید کارخانهها، مصرف پنبه و حتی قیمت مواد اولیه تأثیر بگذارد.
سهم هند در بازار چین از ۷ به ۲۱ درصد رسید
شاید مهمترین عدد این گزارش، تغییر سهم هند از بازار وارداتی چین باشد.
در حالی که واردات کلی نخ چین در این دوره افزایش یافته، رشد صادرات هند بسیار سریعتر از بسیاری دیگر از تأمینکنندگان عمده بوده است.
طبق دادههای USDA که در گزارش BusinessLine منعکس شده، سهم هند از بازار نخ وارداتی چین از ۷ درصد به ۲۱ درصد رسیده است.
این افزایش سهبرابری سهم بازار میتواند برای صنعت ریسندگی هند اهمیت استراتژیک داشته باشد؛ بهخصوص در شرایطی که چین خود بزرگترین تولیدکنندگان نساجی و پوشاک جهان را در اختیار دارد و تغییر سیاست خرید کارخانههای چینی میتواند حجم قابل توجهی از تجارت منطقهای نخ را جابهجا کند.
همچنین بخوانید: تأثیر شرایط آب و هوایی بر عملکرد نخ پنبه در صنایع نساجی
صادرات به بنگلادش کاهش یافت
در سوی دیگر بازار، افزایش صادرات هند به چین با کاهش محمولههای ارسالی به بنگلادش همراه بوده است.
USDA اعلام کرده است که رشد شدید صادرات به چین توانسته کاهش صادرات هند به بنگلادش را جبران کند و در نهایت صادرات کلی نخ پنبه هند را در سال بازاریابی جاری ۸ درصد افزایش دهد.
این اتفاق از منظر صنعت نساجی جنوب آسیا قابل توجه است. هند و بنگلادش سالها ارتباط گستردهای در زنجیره تأمین نساجی داشتهاند و بنگلادش، به دلیل صنعت عظیم پوشاک صادراتی خود، یکی از بازارهای مهم مواد اولیه نساجی منطقه محسوب میشود.
بنابراین ادامه کاهش صادرات نخ هند به بنگلادش در کنار افزایش فروش به چین میتواند الگوی تجارت منطقهای نخ پنبه را تغییر دهد.
افزایش تقاضای صادراتی، مصرف پنبه هند را تقویت میکند
رشد صادرات نخ تنها برای کارخانههای ریسندگی اهمیت ندارد، بلکه مستقیماً بر بازار پنبه هند نیز اثرگذار است.
USDA در گزارش خود تأکید کرده است که افزایش مصرف پنبه هند تحت تأثیر دو عامل قرار دارد: تقاضای چین برای نخ پنبه هند و تقاضای کشورهای توسعهیافته برای محصولات پنبهای.
به بیان دیگر، بخشی از پنبه تولیدشده در هند پس از تبدیل شدن به نخ و محصولات نساجی با ارزش افزوده بالاتر وارد بازار جهانی میشود.
اگر تقاضای چین در ماههای آینده نیز در سطح بالایی باقی بماند، کارخانههای ریسندگی هند میتوانند با افزایش نرخ بهرهبرداری از ظرفیت تولید روبهرو شوند. در مقابل، افزایش قیمت داخلی پنبه میتواند حاشیه سود ریسندگان و مزیت قیمتی آنها در صادرات را محدود کند.
رقابت جدید در بازار نخ آسیا
تحولات سال ۲۰۲۶ بار دیگر نشان میدهد که قیمت پنبه به تنهایی تعیینکننده رقابت در صنعت ریسندگی نیست.
نرخ ارز، هزینه انرژی و نیروی انسانی، بهرهوری ماشینآلات، قیمت پنبه داخلی، هزینه حملونقل و فاصله میان قیمت نخ داخلی و وارداتی همگی میتوانند تصمیم کارخانههای نساجی درباره منبع تأمین نخ را تغییر دهند.
در شرایط فعلی، هند توانسته از ترکیب قیمت رقابتی نخ و شرایط ارزی برای افزایش حضور خود در بازار چین استفاده کند.
اما حفظ این روند به تحولات قیمت پنبه هند و همچنین شرایط تولید در چین وابسته خواهد بود.
آیا چین به بازار مهمتری برای ریسندگان هندی تبدیل میشود؟
سه برابر شدن صادرات طی تنها ۱۰ ماه و افزایش سهم هند از ۷ به ۲۱ درصد نشان میدهد چین در حال تبدیل شدن به بازار بسیار مهمتری برای صنعت نخ پنبه هند است.
با این حال، هنوز نمیتوان این تغییر را یک روند بلندمدت قطعی دانست. اگر قیمت پنبه یا هزینه تولید در هند افزایش پیدا کند، بخشی از مزیت رقابتی صادرکنندگان این کشور میتواند کاهش یابد.
آنچه اکنون مشخص است این است که جریان تجارت نخ پنبه در آسیا در حال تغییر است و تصمیمات خرید کارخانههای چینی میتواند بر ریسندگان، صادرکنندگان نخ و حتی بازار پنبه در سراسر منطقه تأثیر بگذارد.
منبع: گزارش USDA World Markets and Trade به نقل از BusinessLine، ۱۳ اوت ۲۰۲۶.
