كاهش كيفيت پنبه ايران در كارخانه هاي فرسوده

نقد

دبير انجمن صنايع نساجي در پاسخ نقدهاي وارده به اين صنايع مبني بر ايجاد انحصار در خريد و واردات بي رويه پنبه با توجيه كيفي نبودن پنبه كشور گفت: نقدهاي وارده به صنايع در اين خصوص را منصفانه نمي دانم چرا كه معتقديم پنبه كشور تا قبل از مرحله برداشت كيفي است و كيفيت آن در نقاط مختلف كشور با هم متفاوت است ولي كيفيت آن پس از اين مرحله و به دليل فرسوده بودن تجهيزات كارخانجات پنبه پاك كني كاهش مي يابد.

عليرضا حائري در گفت وگو با افزود: مشكل پنبه در حال حاضر اين است كه وزارت جهاد كشاورزي اين محصول را به عنوان يك كالاي استراتژيك تعريف نمي كند و طبيعي است كه حمايت از آن كافي نيست.

به گفته وي به دليل افزايش قيمت تمام شده محصول پنبه كشت آن در قطب توليد پنبه كه استان گلستان است به فراموشي سپرده شده و كشت هاي ديگر نظير كيوي و ديگر دانه هاي روغني جايگزين آن شده است.

وي خاطرنشان كرد: نگاه ما در چند سال اخير به محصول پنبه يك نگاه استراتژيك نبوده لذا حمايت هايي كه از اين محصول شده درجه دو بوده و تبعات منفي آن كاملاً هويداست.

وي تصريح كرد: سال گذشته حدود 55 هزار تن پنبه در كشور توليد شده و اين در حالي است كه نياز صنايع نساجي به اين محصول حدود 150 هزار تن است.

وي با اشاره به اين كه ارزش توليدات نساجي كشور سالانه حدود 11ميليارد دلار است و حدود 340 هزار نفر در اين بخش شغل مستقيم دارند، گفت: البته ما هم دوست داريم از توليد خود در صنايع نساجي بهره ببريم ولي وقتي توليد كافي نيست نمي توانيم اجازه بدهيم اين صنعت بخوابد.

وي گفت: سال گذشته براي تامين نياز صنايع نساجي به پنبه حدود 100 ميليون دلار ارز از كشور خارج شده است.

او با اين توضيح كه در سال هاي بعد از انقلاب اراضي زيركشت پنبه خرد شده اند، گفت: در اين اراضي كوچك امكان برداشت مكانيزه وجود ندارد كه بدين ترتيب قيمت تمام شده افزايش مي يابد.

وي از مسئولان وزارت جهاد كشاورزي خواست شرايطي را فراهم كنند تا قيمت تمام شده پنبه كاهش يابد.