عكاسي، عكس گرفتن نيست، عكس ديدن است

گفت وگويي كوتاه درباره مدلينگ با بابك برزويه
نويسنده: سهيل سراييان
![]() |
اگر بخواهيم درباره يك نفر با قاطعيت بگوييم كه مدلينگ مي داند و آموزش اين حرفه را ديده است، بايد از بابك برزويه نام ببريم. با او گپي كوتاه مي زنيم درباره مدلينگ و يك عكاس نسل چهارمي.
در محل كار بابك برزويه بودم، عكاس و هنرمند خوب كشورمان كه در زمينه مدلينگ از پيشكسوتان ايراني به حساب مي آيد. در دفتر شلوغ و پلوغ بابك برزويه، عكس هاي محمدرضا پزشكي را نشانش دادم و او مدتي را صرف ديدن دقيق عكس ها كرد. از او پرسيدم آيا مدلينگ در ايران داريم يا نه؟
بابك برزويه گفت: :در واقع ما مدلينگ در ايران نداريم ولي اگر بخواهيم بگوييم كه جايي در ايران اين كار را حرفه يي انجام داده است چه پيش و چه پس از انقلاب اسلامي تنها پوشاك هاكوپيان بوده است كه به طور حرفه يي اين كار را انجام داده است و من افتخار دو بار عكاسي مدلينگ براي اين گروه حرفه يي را داشته ام.
در ادامه صحبت ها بابك برزويه مي گويد: قبل از اينكه با اين دوستان آشنا شوم، براي خودم عكس هايي كه نام شان را مدلينگ مي گذاشتم مي گرفتم اما وقتي به صورت حرفه يي اين كار را ديدم و انجام دادم فهميدم كارهاي قبلي ام اصلامدلينگ نبوده است.
برزويه به نسل چهارمي ها مي گويد: شما بايد در فضاي حرفه يي قرار بگيريد تا بفهميد چگونه كار كنيد و چون در اين فضا نيستيد، فكر مي كنيد حرفه يي كار مي كنيد. او معتقد است با توجه به سيستم هاي ديجيتال عكاسي، انجام دادن اين هنر خيلي سهل الوصول شده است، چون مي توان آزمون و خطاي بيشتري را تجربه كرد.
درباره سوژه نسل چهارمي ما، محمدرضا پزشكي مي گويد: با توجه به سن و سالش تفكر خوبي دارد اما مشخص است كه قاب بندي را نمي داند و به او توصيه مي كند اين نكته مهم را بداند چون مدلينگ مجموعه يي از رفتار روانشناسانه و شناخت رنگ و ظاهر و حركات فرد است، يك عكاس مدلينگ بايد ابتدا يك روانشناس خوب باشد تا به خوبي سوژه خودش را بشناسد.
در ادامه به او مي گويد تا مي تواند عكس ببيند، عكس هاي عكاسان بزرگ را ببيند و بيشتر با هنر آنها آشنا شود، به قاب بندي هاي آنها توجه كند و كار را ياد بگيرد، استاد برزويه مي گويد: «در عكاسي بخش كوچكي عكس گرفتن است و بخش بيشتر اين هنر عكس ديدن است.» به ما مي گويد: به گوشش برسانيم كه عكاسي را به عنوان حرفه اصلي خود انتخاب نكند و آن را در كنار درس خواندن پيش ببرد.» در مدلينگ نبايد اعضاي حركتي مثل دست و پا قطع شوند و اين نكته ديگري است كه بايد عكاس جوان ما بداند. توصيه ديگر بابك برزويه اين است كه به فكر كارهاي جديد باشد و كارهاي ديگران را تكرار نكند تا اين گونه بتواند خودش را در اين هنر جا بيندازد. در ادامه درباره نسل چهارمي ها مي گويد: «آنها دچار نوعي تضاد شده اند، زيرا آنها مجبورند فعاليت هنري خودشان را در گوشه خانه هاي خود انجام دهند و اين مساله به آنها ضرر مي زند، اين نسل الگوبرداري غلط از فرهنگ غربي دارد و خيلي موقع ها نمي داند چرا دارد اين كار را انجام مي دهد يا چرا دارد اين لباس را مي پوشد، گاهي در خارج از ايران چيزي عرف است و اين جا عرف نيست و اين را بايد بدانند تا در زندگي خود دچار مشكل نشوند، البته رفتار و تفكرات مردم خودمان هم در زندگي اين بچه ها بسيار مهم و تاثيرگذار است.»
در آخر به محمدرضا پزشكي، جوان 17 ساله و نسل چهارمي ما مي گويد اگر با تفكر جديد و همين پشتكار ادامه دهد حتما در اين راه و هدفي كه دارد موفق مي شود.
روزنامه اعتماد، شماره 2441 به تاريخ 22/4/91، صفحه 8 (نسل چهارم)



